De Nationale raad van de Orde der artsen heeft deontologische beginselen van toepassing op de telegeneeskunde geformuleerd.
Sinds de COVID-19-pandemie heeft de telegeneeskunde een opmerkelijke opgang gekend binnen de medische praktijk. De noodzaak om fysieke contacten te beperken, heeft geleid tot een versnelde digitalisering van zorgprocessen en een toegenomen gebruik van teleconsultaties. Deze ontwikkeling heeft bijgedragen tot de zorgcontinuïteit in uitzonderlijke omstandigheden.
De Nationale Raad wenst te benadrukken dat deze verschuiving niet mag uitmonden in een structurele en algemene toepassing van telegeneeskunde als standaardvorm van patiëntenzorg. Het kan slechts worden verantwoord wanneer zij de nodige garanties biedt op het vlak van kwaliteit en veiligheid van de zorg. Fysieke raadpleging blijft in de overgrote meerderheid van de gevallen de meest kwaliteitsvolle en betrouwbare vorm van geneeskunde.
Zorg op afstand kan worden gedefinieerd als het verlenen van geneeskundige verstrekkingen door middel van informatie- en communicatietechnologieën in situaties waarin de zorgverlener of meerdere zorgverleners en de rechthebbende zich niet op dezelfde locatie bevinden.
Ook bij teleconsultaties dient de medische deontologie te worden nageleefd. De Nationale Raad van de Orde der artsen benoemen de volgende principes:
- Zorgkwaliteit en patiëntveiligheid
- Gelijke behandeling
- Praktijkinformatie en publiciteit
- Verbod op misleidende publiciteit
- Wetenschappelijke referenties op websites
- Bekwaamheid en portfolio
- Kwaliteitsvol verloop van een teleconsultatie
- Vrije artsenkeuze
- Financiële aspecten van telegeneeskunde
- Verbod op hoger ereloon voor urgente zorg
- Elementaire dienstverlening kan niet worden aangerekend
- Geen omzeiling van de wet
- Geen louter commercieel doel
- Persoonlijke levenssfeer en vertrouwelijkheid
Terugbetaling van telegeneeskundige verstrekkingen door de ziekte- en invaliditeitsverzekering wordt ook besproken. De arts deelt aan de patiënt mee of de voorgestelde zorg al dan niet wordt terugbetaald in het kader van de ziekte- en invaliditeitsverzekering.
Zorg op afstand die aanleiding geeft tot een tegemoetkoming van de verplichte verzekering voor geneeskundig verzorging moet voldoen aan de criteria zoals bepaald door het KB tot uitvoering van artikel 34, lid 5 van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994.
Yente Reinenbergh
Jurist
