• Hoe staat zij tegenover gewicht en gewichtscontrole? (Let op met aarzelende antwoorden).
• Hoe reageert zij op het gemeten gewicht?
• Hoe dikwijls weegt ze zich? Wat ziet ze als haar ideaal gewicht?
• Vertoont zij neiging tot boulimie?
  
  • Merk je een overdreven bezorgdheid over alles wat met eten te maken heeft?
  • Hoe dikwijls overeet ze zich?
  • Gebruikt ze laxantia?
  • Welke medicatie neemt zij OTC?
  • Compenseert ze vraatzucht door vasten?
  • Is er een branderig gevoel van de tong?
• Hoe denkt de patiënt over zichzelf?
  • Vindt ze zichzelf mager of dik?
  • Heeft ze veel aandacht voor bepaalde delen van haar lichaam (bbb?)

We kunnen vaak nog relevante informatie halen uit gesprekken met de ouders of de partner. Vraag vooral naar houding en gedrag in verband met eten en gewicht.

Het klinisch onderzoek

Bij vermoeden van anorexia letten we op:

•  
  •  verlaagde cijfers voor het vetgehalte van het lichaam (via buikomtrek meting);
  • uitgedroogde huid, soms geelachtig door verhoogd gebruik van plantaardige stoffen rijk aan beta-caroteen;
  • acrocyanose van handen en voeten;
  • lage bloeddruk;
  • trage pols;
  • het uitzicht van de nagels die vaak broos en brokkelig zijn;
  • hartritmestoornissen.

Bij boulimie:

• het gewicht zal normaal zijn of schommelen
• we onderzoeken hoofd, ogen, mond en keel:
  • is er een pijnloze zwelling van de speekselklieren
  • zien we een sub-conjunctivaal hematoom?
  • Is het tandvlees spongieus of bloederig?
  • Zijn er tekens van glossitis?
• onderzoek de handen: zoek naar verkleuring of een callus thv de vingergewrichten.

Technische onderzoeken zijn meestal niet nodig. Er zijn twee uitzonderingen:

1. In het kader van de differentiële diagnose van een ernstige somatische aandoening (zie verder bij differentiële diagnose ).
2. Als we op basis van het klinische beeld vermoeden dat het om een ernstige graad van eetstoornis gaat.

De technische onderzoeken bepalen dan mee hoe verwezen wordt.
In die situatie bieden volgende gegevens extra houvast:

• volledige elektrolytenbalans (Na, K, Cl, Fosfaat) magnesium, calcium, fosfatase
• lever en nierfunctie
• glucose
• proteïnen en elektroforese
• volledig bloedbeeld
• ECG
• RX thorax

Meestal hebben we dan te maken met ernstige aandoeningen en wordt het initiatief tot klinische oppuntstelling overgelaten aan de specialist.