|
woensdag 25 juni 2008 16:06 |
  |
 |
Onwennig talm ik mijn rechterhand geschalpt over je linkerborst te leggen gebaar reeds sedert veertig jaar vertrouwd dat je lieve mond nooit nee deed zeggen. Â Wat vroeger teder welven was is weg, een vriend heeft het weemoedig weggesneden, je bloost en houdt je lippen afgewend, nooit hebben ogen elkaar zo gemeden. Â Vrees niet, voel jij je armer, ik blijf rijk je dient wat ijlte werd niet te verstoppen, ik weet, het enige wat altijd telt je hart dichter bij het mijne kloppen.
Karel Jonckheere
|
|
|
Laatste aanpassing: woensdag 18 november 2009 13:46 |