De bedoeling van deze aanbeveling (1) is door middel van een grondige anamnese de klacht slapeloosheid uit te werken tot een breed diagnostisch landschap, op maat gesneden patiëntenvoorlichting te geven, stimuluscontrole te promoten en het voorschrijven van benzodiazepines te beperken tot uitzonderlijke situaties en onder strikte voorwaarden. Het toepassen van deze aanbeveling betekent voor de patiënt een betere voldoening van zijn slaap en functioneren overdag.

De klinische vragen waarop de aanbeveling een antwoord wil geven, zijn:

1. Wat zijn de stappen en vragen in de anamnese?
2. Wat behoort tot de binnenste en buitenste cirkel van het diagnostisch landschap?
3. Wat zijn de stappen in het beleid?
4. Welke niet-medicamenteuze interventies kan de huisarts zelf ondernemen?
5. Voor welke niet-medicamenteuze interventies kan de huisarts verwijzen en naar wie?
6. In welke situaties kan de huisarts een slaapmiddel voorschrijven?
7. Wat is het concrete voorschrijfadvies voor een slaapmiddel bij slapeloosheid?
8. Hoe verloopt de follow-up voor de niet-medicamenteuze en medicamenteuze aanpak?