/ 1
Hoewel acute appendicitis klassiek wordt beschouwd als een aandoening die vaak overgaat van een ongecompliceerd stadium naar een geperforeerde appendicitis zonder heelkunde, ondersteunen recente observationele en gerandomiseerde gecontroleerde studies (RCT’s) de rol van antibiotica als belangrijkste behandeling voor ongecompliceerde appendicitis. De resultaten van deze studies zijn echter beperkt door de kwaliteit van deze studies en hun opzet, en daarom heterogeen.
Deze meta-analyse van vier gerandomiseerde gecontroleerde studies (RCT’s) met robuuste methodologie vergeleek een antibioticabehandeling (parenteraal in het ziekenhuis en oraal na ontslag) met appendectomie voor ongecompliceerde appendicitis. Ze toont een significante vermindering van het risico op complicaties bij antibioticabehandeling en geen verschillen in verblijfsduur in het ziekenhuis, op vlak van effectiviteit of risico op gecompliceerde appendicitis (perforatie, peritonitis) tussen beide behandelingen.
Antibiotica kunnen dus worden overwogen als initiële behandeling van ongecompliceerde appendicitis wegens effectief en veilig. Starten met antibiotica wanneer ongecompliceerde appendicitis is gediagnosticeerd, met herevaluatie van de patiënt, zal de meeste appendectomieën voorkomen en de morbiditeit bij patiënten verminderen. Orale antibioticabehandeling na ontslag uit het ziekenhuis kan de verblijfsduur in het ziekenhuis mogelijk nog verkorten.
Aangezien een appendectomie een van de meest uitgevoerde operaties voor acute appendicitis is, zou een kleine verbetering in het beleid van deze aandoening een aanzienlijke gezondheidswinst kunnen betekenen. Voor huisartsen zou dit kunnen betekenen dat meer en meer patiënten met (vermoeden van) appendicitis na ziekenhuisontslag hun appendix nog wel zullen hebben.
S. Coenen
Volg Domus Medica op 
of 
